Editorial
Από το «επιτρέπεται» στο «διεκδικώ»
Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από τη βραχυχρόνια μίσθωση στην Ελλάδα αναλωνόταν σε μια μάλλον παθητική στάση: τι θα μας επιτρέψουν, πώς θα φορολογηθούμε, πού θα μπει ο επόμενος περιορισμός. Οι ειδήσεις αυτής της εβδομάδας, ωστόσο, μαρτυρούν μια σημαντική μετατόπιση.
Η προσφυγή του STAMA και ιδιοκτητών ακινήτων στο Συμβούλιο της Επικρατείας ενάντια στην αναστολή των νέων ΑΜΑ στην Αθήνα, δεν είναι απλώς μια νομική κίνηση. Είναι το σήμα κατατεθέν της «θεσμικής ενηλικίωσης» του κλάδου. Πλέον, η βραχυχρόνια μίσθωση δεν «απολογείται» για την ύπαρξή της, αλλά διεκδικεί το δικαίωμά της να αναπτύσσεται με κανόνες που σέβονται την επιχειρηματικότητα και την ιδιοκτησία.
Την ίδια στιγμή, οι εντατικοί έλεγχοι της ΑΑΔΕ και η αβεβαιότητα που γεννούν οι γεωπολιτικές εξελίξεις, υπενθυμίζουν ότι η επαγγελματική θωράκιση δεν είναι πια επιλογή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης. Το παιχνίδι δεν παίζεται πλέον με όρους «ευκαιρίας», αλλά με όρους στρατηγικής και νομικής ετοιμότητας.

Προσφυγή STAMA στο ΣτΕ
για το «πάγωμα» των ΑΜΑ στην Αθήνα
Επαναλαμβανόμενες κρατήσεις στις βραχυχρόνιες μισθώσεις: Η στρατηγική που μειώνει την εξάρτηση από τους OTA






